Stig Dagerman urodził się 5 października 1923 w Älvkarleby, zmarł 5 listopada 1954 roku. Był szwedzkim pisarzem, jedym z najważniejszych prozaików szwedzkich XX wieku.
Zadebiutował powieścią Ormen w 1945 roku. Dzieło to, opowiadające o okresie drugiej wojny światowej oraz lęku nią wywołanym, wzbudziło ogromny zachwyt wśród szwedzkich krytyków. W kolejnej książce, Wyspa skazańców, znikają dawne realistyczne ramy powieści, zastępuje je krajobraz strachu oraz koszmaru, przedstawiony przy pomocy silnie metaforycznego oraz lirycznego języka. Tak jak Ormen, Wyspa skazańców stanowi hołd dla pozbawionej iluzji świadomości oraz egzystencjalnych i społecznych warunków współczesnego człowieka. W swojej najważniejszej oraz najpopularniejszej powieści Bränt barn a także Weselnych kłopotach, nawiązuje z kolei do przeżyć w środowisku robotniczym i wiejskiej atmosfery z okresu dzieciństwa.
W latach 1945-49 zdobył ogromną popularność i uznanie krytyki. Wydał cztery powieści, zbiór opowiadań, reportaż o powojennych Niemczech, pięć sztuk teatralnych, setki wierszy i wiele esejów. Jednak po tym wybuchu twórczości nastąpiły lata milczenia. Jesienią 1954 roku Szwecją wstrząsnęła wiadomość o samobójczej śmierci autora.
W Szwecji działa stowarzyszenie jego imienia każdego roku przyznaje ono prestiżowe nagrody literackie. Wśród laureatów są nobliści Elfriede Jelinek i J.M.G. Le Clézio.